نسخه موبایل
شهریور ۳۰, ۱۳۹۸ 435237 خبر سیاسی گیلان
کاظم دلخوش در دومین گفتگوی گیل خبر با نمایندگان گیلان در مجلس:

در مجلس به «سلطان قیر» معروفم/ بعضی شیطنت های رسانه ای تخریب هایی است که در طول تاریخ رواج دارد/کاری نکردم که رد صلاحیت شوم

.

گیل خبر/ سرویس سیاسی: بعد از گفتگو با محمد صادق حسنی نماینده شهرستان رشت در مجلس شورای اسلامی، سید کاظم دلخوش نماینده صومعه سرا مهمان پایگاه اطلاع رسانی گیل خبر بود. نماینده ای که در سومین دوره حضورش در مجلس به یک فرد باتجربه و شناخته شده تبدیل شده است. هرچند اقدامات قبل و بعد از انتخابات با حواشی فراوانی روبرو بوده است. حمایتش از سرمایه گذاران، ماجرای سهمیه قیر صومعه سرا، سیر تحولات سیاسی و اتهامات بعضی رسانه ها به وی از جمله مهم ترین نکته های این گفتگو بود که در زیر می خوانید.

 

سه دوره از نمایندگی شما در مجلس گذشته که با فراز و نشیب‌های فراوانی همراه بوده است. حالا بعد از این سال‌ها از کار نمایندگی خسته شدید یا دوست دارید که ادامه دهید و دوباره کاندیدا شوید؟
شغل نمایندگی به عنوان یکی از مشاغل خوبی است که می‌تواند در پیشرفت و پسرفت جامعه تاثیرگذار باشد. قوه مقننه ریل گذاری دستگاه اجرایی را برعهده دارد و نماینده باید بتواند از آن به درستی استفاده کند و در پیشرفت کشور موثر باشد.
شما برای گاز رسانی در کل کشور اگر دفاعی کنید که برای کشور مفید باشد می‌تواند نعمتی را در پنج یا شش دقیقه فراهم کند. اما هرچه جلوتر می‌رویم مجلس ما قوی‌تر نمی‌شود. دلیل اصلی این موضوع هم به مردم عزیز ما برمی‌گردد که در انتخاب خودشان مسائل فرهنگی و شخصی را مورد توجه قرار می‌دهند که باعث می‌شود مجلس کیفیت کار خودش را نداشته باشد و افراد ناشناس وارد مجلس شود که همین مساله را در مجلس داریم و بعضی از همکاران به قانون گذاری اشراف ندارند.
تا وقتی که مجلس به بحث قانون‌گذاری خود بپردازد من دوست دارم همیشه در خدمت باشم. ولی از جهتی که بعضی مسائل ریز یا مثل استان ما بعضی کوته بینی‌ها باشد که نتوانیم استانمان را رشد دهیم من واقعا نگران هستم و از این جهت احساس خستگی میکنم. من از کار خسته نمی‌شوم ولی قطعا بعضی مسائل از نظر روحی ما را کسل می‌کند. ما باید تلاش کنیم هر دوره مجلس قوی‌تر باشد و اعتقادم این است که اکنون من لذتی در نمایندگی نمی‌بینم که با هر وسیله‌ای نماینده باشم.
به هر صورت برای دوره یازدهم سه راه پیش رو دارم. یکی این که ممکن است نیایم. دومی این است که به شهر خودم بیایم و راه سوم را هم بعدا به شما می گویم.

یعنی منظورتان این است ممکن است در رشت کاندید شوید؟
خب در رشت درخواست زیاد است ولی بیشتر روی شهر خودم تمرکز می‌کنم.

چون قبلا در جمع مردم تولم شهر گفته بودید که کار های کوچک زمان زیادی از شما می گیرد. این طور استنباط می‌شود که می‌خواهید به یک شهر بزرگتر بروبد.
برای یک نماینده اگر قدرت قانون گذاری داشته باشد کشور آباد می‌شود ولی نماینده اگر بخواهد کارهای شورای شهر و روستا را انجام دهد نمی‌تواند کار قانون گذاری انجام دهد. باید این یک فرهنگ شود که یک نماینده مجلس در مسیر قانونی خودش فعالیت کند. ما بخش زیادی از کارهایمان روزانه در کنتور برق ، آب ، تیربرق و مزرعه کشاورزی است. البته این‌ها باید رسیدگی شود ولی نماینده باید فرصت این کار را داشته باشد برای کارهای کلان کار کند. نماینده‌ای که بین مردم باشد مراجعانش بیشتر است. یک نماینده شاید دو سه نامه پاسخ ندهد ولی ما نامه‌های فراوانی داریم. خوب است که جامعه به سمتی برود که هرکسی کار خودش را درست انجام دهد.

راستی شما مدرک دکتراتان را گرفتید؟

بله من در مراحل پایانی اخذ مدرک دکتری هستم.

از میان کسانی که به دفتر شما مراجعه می‌کنند بیشترین درخواستی‌ها چه چیزی است؟
عمده درخواست‌ها بحث اشتغال است. جوان‌های مردم بیکارند و فکر می‌کنند نماینده مجلس دستش در این زمینه باز است. غیر از آن هرچیز دیگری که فکر می‌کنید ما داریم. حدود بیست مورد بیماری‌های لاعلاج را داریم. بیماری‌هایی که باید در بیمارستان‌ها پیگیری کنیم. حتی کنتور برق و آب و سیم برق و تسهیلات و مشکلات خانوادگی
اگر کسی برای مشکل بیکاری نزد شما  بیاید،  شما چه کاری برایشان می کنید؟
امروز زندگی مردم تغییر کرده است. جوان‌های مردم کمتر دنبال آموزش هستند که در این زمینه دولت راهکارهایی داشته است یا تسهیلاتی را می‌پردازد. امروز که دیگر کار اداری هم نمی‌گیرند ولی بیش از ۱۷۰۰ نامه برای اشتغال مردم نامه دادم. موارد استثنایی بوده در نیروهای شرکتی طرف رشته‌اش خورده و توانسته مشغول شود.

مراجعین به دفتر شما معمولا از شما دلخور می‌شوند یا راضی هستند؟
قاعدتا وقتی کاری نمی‌توانید انجام دهید دلخوری پیش می‌آید. ما خودمان سه سال پیش خدمت مقام معظم رهبری رسیدیم. ایشان خودشان گفتند که «ما شرمنده جوان‌ها هستیم که نمی‌توانیم کاری ایجاد کنیم.» با همه این‌ها ما دنبال این کارها رفتیم. طرح‌هایی هم دادیم و می‌خواهیم همه مشکلات را با بسیج اشتغال ساماندهی کنیم.

یک مصاحبه ای از شما هست قبل از انتخابات مجلس فعلی که گفته بودید «مشکلات را در شهر خودم بیشتر احساس می‌کنم و به مشکل معیشتی و اشتغال تاکید کردید.» آن زمان چه مشکلاتی را شناسایی کرده بودید؟
یک بخشی از حل مشکلات مردم از طریق قانون گذاری صورت می‌گیرد. این که به قانون اشراف داشته باشید و از صندوق توسعه ملی بتوانید کمک بگیرید. نکته دیگر این است که در گرفتن این تسهیلات نماینده باید قدرت داشته باشد که بتواند در این زمینه کمک کند که مردم حوزه‌ی انتخابیه‌اش محروم نباشند.

یکی از کارهایی که معمولا نمایندگان انجام می دهند آوردن وزرا و معاونان به حوزه‌های انتخابیه خودشان هست. مخصوصا در شرق گیلان این را بیشتر می‌بینیم. در غرب گیلان این مورد کمتر دیده می‌شود. آیا خودتان برای این امر رایزنی نمی‌کنید یا معتقدید باید در سطح کلانتری این کار صورت بگیرد؟
من جایی که لازم باشد وزرا و معاونین را می‌آورم ولی وقتی حضور وزیر بی‌فایده باشد و من در تهران نیز آن امتیاز را می‌گیرم دیگر ضرورتی نیست. مثلا در استان بودجه ما ۲۳ میلیارد تومان است و بودجه‌ای که تخصیص پیدا می‌کند ۷ میلیارد تومان است. وقتی من از محل اعتبارات کشوری ۴۰۰ میلیارد تومان بودجه دریافت می‌کنم نشان دهنده این است که کار خودم را می‌توانم انجام دهم. همین سهمیه قیری که صحبت است از کل کشور می‌گیرم و سهمیه استان را افزایش دادم.

ولی شایعه شده که سهمیه قیر استان به صومعه‌سرا تزریق می‌شود و برای همین به تعبیر شما تا لانه مرغ مردم آسفالت شده است.

اول این که این مساله نشان می‌دهد نماینده قدرت دارد و می‌توانم از بودجه کشور استفاده کنم. من برای شهرهای دیگر هم سهمیه آسفالت گرفته‌ام. این ها شانتاژی است که برای ما می‌کنند ولی مگر می‌شود سهمیه استان را به یک شهر ببرم سهمیه آسفالت استان ۲۷ میلیارد تومان است و من دارم ۴۰۰ میلیارد تومان سهمیه می‌گیرم. من در صحن مجلس هم قرار است دفاعی کنم اصولا برگشتی ندارد و طوری دفاع می‌کنم که وزیر و دیگر نماینده‌ها درک می‌کنند. مثلا برای بیمه سلامت ۸ هزار میلیارد تومان را دفاع کردم. وقتی ۸ هزار میلیارد تومان را می‌توانی دفاع کنی این حجم آسفالت هم می‌توانی بدست بیاوری.

لقب سلطان قیر را قبول دارید؟
(خنده) این لقب را در مجلس گذاشتند. من در مجلس داد می‌زنم و دفاع می‌کنم برای شخص خودم نیست. می‌گویند حرم تا حرم هزار کیلومتر که می‌خواهند اتوبان بزنند. چرا نباید من برای چند روستای خودم سهمیه بگیرم؟ من ثابت می‌کنم که برای کشور برای بعضی شهرهای دیگر هم آسفالت می‌گیرم که بعضی از همکاران ما نیز دلخور شدند که چرا برای شهر ما این کار را کردید.

این انتقاداتی که بعضی همکاران شما دارند در جاهای دیگر هم تسری دارد. طوری که شما از عدم همکاری دیگر نماینده گیلان در انتخابات کمیسیون‌ها گلایه کردید.

ما به بعضی از دوستان کمک کردیم. حتی زمانی که نماینده مجلس نبودند کنار خودمان نگاه داشتیم، ولی وقتی بحث انتخابات ریاست کمیسیون اقتصادی بود دوستان رفتند به فرد دیگری رای دادند. در استان ما کمی حسادت‌ها بالاست. چون دوست ندارند طرف پیشرفت کند سعی میکنند او را پایین بکشند. چرا باید چنین کاری کنند در حالی که می‌توانند از این ظرفیت برای امکانات حوزه انتخابیه خودشان استفاده کنند.

مگر در مجلس رای فراکسیونی عرف نیست؟
نه در کمیسیون‌ها لابی عرف است. کسی که جای من رئیس کمیسیون اقتصادی شد اصلا تورم را نمی‌دانست. اطلاعات خیلی ضعیفی داشت. این نشان می‌دهد که در گیلان بچه‌های خودمان را نمیخواهیم تقویت کنیم.

در مجلس عضو فراکسیونی هستید؟
بله ولی فراکسیون‌ها را قبول ندارم. من در فراکسیون مستقلین ولایی گهگاه می‌روم ولی آن جا نیز مشاهده می کنم که گاهی قواعد رعایت نمی‌شود. معتقدم در فراکسیون‌ها باید صداقت حاکم باشد.
اصولا فهمیدم که نباید خودم را به فراکسیون‌ها وابسته کنم و اکنون خودم را بالاتر می‌بینم. خط قرمز من ولایت است و کاری به فراکسیون‌ها ندارم.

شما در ۲۳ دی ماه ۹۷ گفته بودید:« برخی نمایندگان در گرفتن حق مردم ضعیف هستند.» این را در نمایندگان گیلان نیز می بینید؟
بله داریم. برای همین است که مجلس ما دارد ضعیف‌تر می‌شود. من به دوستان گفتم در کنار شما هستم هرچه می‌خواهید بگوئید تا کمک کنم. کمک هم کردم ولی چون در محلات به بعضی آقایان حرف می‌زنند عکس‌العمل متفاوتی می‌گیرند.
سطح رفاه مردم صومعه‌سرا در این چند سال اخیر تقریبا رو به رشد بوده این‌ها به چه مواردی برمی‌گردد.
من معتقدم در کشور امکانات هست ولی کمی خلاقیت می‌خواهد. ما دوسال پیش در گیلان شهرستانی درست کردیم تحت عنوان شهرستان سبز و حالا دیگر روستای بدون گاز نداریم. از طرف دیگر تعداد سالن‌های ورزشی را از ۴ سالن به ۳۴ سالن افزایش دادیم. ما همین الان در حال ساخت ۷ سالن ورزشی هستیم. همینطور خانه بهداشت استاندارد در حال ساخت است. اورژانسی دارد ساخته می‌شود که سه برابر بیمارستانمان است. برای برقراری این امکانات به تمام بخش ها کمک کردیم. در این سه سال سی تا پل ساختیم.
این‌ها به سهمیه کشوری بر می‌گردد؟
بله من اصلا در شورای برنامه ریزی استان نمی‌روم. کل سهمیه قیر استان ۱۶ هزار تن بود. من هنوز نمایندگی را شروع نکرده بودم که ۲۰ هزار تن قیر از کشور گرفتم. یعنی سهمیه سی چهل سال شهرستان ما که باید بنیاد مسکن به ما می‌داد را دریافت کردم.

در این چند ساله بعضی رسانه‌ها از جمله بعضی رسانه‌های خارج از کشور اتهاماتی را به شما زدند. شما در مورد این مساله واکنشتان چه چیزی است؟
کسی که املا می‌نویسد غلطش را می گیرند. من در این سال‌ها کار خودم را کرده‌ام. به یک مغازه‌دار هزار تومان هم بدهکار نیستم. وامی برای خودم نگرفتم. کار من این است که از ۶ صبح تا ۲ نصف شب کارهای عمومی خودم را انجام می‌دهم. در این کار عمومی همه دیدند که موفق عمل کردم. با این شرایط وقتی کارخلافی نکردی این تخریبها صورت می‌گیرد. حضرت امام می‌فرماید:«وقتی دشمن دارد شما را تخریب می‌کند متوجه باشید که دارید خوب کار می کنید. »
این اتهامات تاثیرگذار بود؟
نه هرگز، یکی از مواردی که برای من اشکال می‌گیرند این است که از سرمایه گذاران دفاع می‌کنم که من می‌گویم اگر قرار باشد برای سرمایه گذارانی که در خدمت مردم هستند دفاع کنم تا پای آبروی خودم هم می‌روم.
در هیچ جا نیز فامیل خودم را جایی تعرفه نکردم. من شش برادر دارم ولی در صومعه سرا کسی نمی داند که این ها برادر من هستند. زن و بچه را ول کردیم و دنبال کار مردم هستیم. من حداقل برای هر روستا چهار کار انجام دادم. از برق و کانال اف ۳ و ورزش و کشاورزی تا مسائل دیگر، تمام توانم را گذاشتم که انجام شود. هیچ کس هم نیست که بگوید دلخوش به من بی احترامی کرده است. خط قرمز من ولایت است و هرچقدر که بتوانم و دستم برسد کمک می‌کنم. هیچ سرمایه گذاری هم نیست که بگوید من دنبال آقای دلخوش رفتم و ایشان با ما برخورد بدی داشت.این کانال‌ها هم شیطنت‌هایی است که در طول تاریخ بود.

شما در انتخابات دوره هشتم نسبت به دوره هفتم رای‌تان کمتر شد. دوره نهم هم رای نیاوردید. حالا به نسبت دوره فعلی در انتخابات بعدی فکر می‌کنید میزان رای شما بیشتر خواهد شد یا کمتر؟
این به تشخیص مردم برمی‌گردد. امروز دنیای ارتباطات است مردم باید دنبالش بروند بررسی کنند. فضای مجازی ناسالم وجود دارد ولی به خود شنونده برمی‌گردد که فریب این فضا را نخورند. ممکن است یکی دنبال شما راه بیفتد و کارش راه نیفتاده باشد و وارد این فضای تخریب شود. یعنی طرف دنبال اشتغال باشد شما نتوانستید شروع به تخریب می‌کند.
جو جامعه در انتخابات اثرگذار است. مسائل محلی هم است. مثلا می‌گویند فلانی ۵ دوره آمده و رای نیاورده و حالا این دوره به ایشان رای بدیم یا عده‌ای قرآن به خانه مردم می‌برند و در بعضی بخش‌ها فریب هم می‌دهند ولی الان مردم در شهر من نباید حرفی برای زدن باشد. من کارهایم را کردم. به خودم زحمت می‌دهم که اعتبارات را بگیرم. سعی می‌کنم به مردم زحمت داده نشود. خدماتی که در روستاها دادم به نظرم مردم اگر کار عمومی را قبول نداشته باشند نمی‌توانند نادیده بگیرند.
خیلی از دوستان گلایه می‌کنند که چرا فلانی با ما نمی‌نشیند که من می‌گویم یا باید دنبال کار مردم باشیم یا کار دوستان خودمان! من دنبال کار عمومی مردم هستم و اگر صومعه‌سرا کاندید شوم مردم به خوبی تشخیص می‌دهند و معمولا تشخیص مردم این شهرستان خوب است و من فکر می‌کنم رای بالاتری کسب کنم.

شما در بهمن ۹۵ در نطق میان دستور خودتان گفته بودید که جامعه دچار بحران اشتغال است ولی بعد در جلسه ای غیرعلنی گفته بودید که اگر دولت پولی ندارد چرا ۴ بخشدار جوان را در استان گیلان منصوب کرده است. اگر قبول دارید که جامعه دچار بحران اشتغال است چرا میخواستید جلوی بخشدار شدن این جوانان را بگیرید؟
من نگرفتم. من اول بگویم که دنبال بسیج اشتغال هستم. بسیج اشتغال هم مثل جنگ است. در جلسه غیرعلنی محرمانه چند سوال از وزیر داشتم. گفتم اگر بحث اصلاح طلبی و حمایت از دولت باشد خیلی از جوانان هستند که می‌توانید استفاده کنید. همینطور خیلی از جوانان هستند که تجربه دارند. جوانی که وضعیت استخدامیش مشخص نیست بر جوانی که یک روز پشت میز اداری ننشسته است در اولویت است. من سوال کردم نه اینکه فقط مخالف باشم. اتفاقا بعدا دنبال کار همان جوان‌ها هم رفتم ولی در مجلس محرمانه یک تحلیل و نظری دارید. من اگر می‌خواستم می‌توانستم این را به سطح جامعه بکشانم. من فقط سوال کردم که این مساله است. این که مفاد جلسه محرمانه در سایت‌ها منتشر شود غیراخلاقی است. شاید به من توضیح می‌دادند من توجیه‌شان می‌کردم.
آن زمان هم شایع کرده بودند که دلخوش می‌خواهد به رشت بیاید و برای همین مساله را به سایت‌های خودشان کشاندند که دلخوش علیه جوانان موضع گرفته است ولی مگر دولت همین جوانان را داشت؟
فکر نمی‌کنید قوانین ما دچار یک نوع تناقض است. ما از یک طرف قانون منع بازنشستگان را تصویب می‌کنیم و از سوی دیگر شرایط انتصاب بخشداران و فرمانداران و شهرداران و … را ابلاغ می‌کنیم که به طور مثال طرف باید چندین سال سابقه مدیریت میانی یا پایه داشته باشد. شرایطی که بیشتر به افراد بازنشسته می‌خورد و همین باعث می‌شود خیلی از جوانان ما نتوانند وارد سطح‌های مدیریتی شوند.
من سطح مدیریتی را بعد از انقلاب به سمت نزول می‌بینم. شرایط را برای حضور جوانان فراهم نکردند. دوم این که جوانان ما را آموزش ندادند. من الان می‌خواهم یک رئیس اداره در شهرستان خودم معرفی کنم نمی‌توانم از جوانان انتخاب کنم. خیلی‌ها را هم فراری دادند که به عرصه مدیریت نمی‌آیند. من سال‌ها دارم کار اجرایی می‌کنم. قدیم اگر وزیری می‌آمد معاون خودش را قویتر از خودش انتخاب می‌کرد. چون می‌خواست به مردم پاسخ بدهد. الان برعکس است تا بتواند کنترل داشته باشد. این مساله  در دولت‌های مختلف است. دولت‌ها با اتوبوس می‌آیند و با اتوبوس می‌روند و شایسته‌ها را نمی‌بینند. ما الان شایسته سالاری نداریم. الان به این وزیران معرفی شده رای ندهیم نفر بعدی بهتر از آن نیست. اگر ما رای هم ندهیم مملکت که نمی‌چرخد. معتقدم روال و عرف رو دست قانون زده است و این یک مشکل بزرگ است و معتقدم سیستم اداری و مدیریتی در سه قوه فشل است.  در قوه قضائیه با این که آقای رئیسی دارد زحمت می کشد مواردی هست که نشان می دهد ما مشکلات زیادی داریم. در بخش قوه مجریه و قوه مقننه ما هم همینطور است که بیشتر تحلیل رفته‌اند و این به نفع کشور نیست.

بعضی قوانین است مثل همین قانون بازنشستگان که تصویب می‌شود ولی بعد تبصره‌هایی به آن وارد می‌شود. مثلا بعضی دنبال این هستند بعضی‌ها را استثنا کنند. مثلا خود شما به همراه جمعی از نمایندگان دیگردنبال استثنا کردن آقای افشانی از شهرداری تهران بودید . فکر نمی کنید خودتان هم دنبال همین عرف هستید؟

ما در قانون خدمات کشوری فصول مختلفی داریم. در این فصول مختلف بعضی ارگان‌ها تفکیک شدند. برای اینکه در دریافت حقوق و این‌ها مجزا هستند. این تفکیک نوع دیدگاه کارشناسی مجلس و کارشناسانی است که کار می‌کنند. مثلا اساتید یا قضات و اطلاعات و بعضی نهادها مثل شورای نگهبان مجزا شوند. این‌ها هیچ حقی بر دیگری نمی‌دهد. برتری ایجاد نمی‌کند. هرکسی را در جایگاه خودش مشخص می‌کند.

در ۲۶ اردیبهشت سال ۹۶ خبری آمد که در اعتراض به تایید صلاحیت بعضی کاندیداها از ریاست هیات نظارت استان استعفا دادید. این درست بود؟
انتخابات شورا داستانش مفصل بود. نظارت بر انتخابات شورا با مجلس متفاوت است. آن جا استصوابی است و اینجا نظارت بر اساس نظر چهار مرجع است. شورای شهر و روستا را هم به مجلس دادند که سبک‌تر بگیرند. در آن انتخابات رئیس نظارت را انتخاب نکردند و در نهایت رئیس مجلس از من خواست که اگر ورود نکنی مجبوریم از استان‌های همجوار انتخاب کنیم که ما به صورت مشروط پذیرفتیم که در صورت انتخاب به عنوان رئیس هیات نظارت استان باید اختیارات کشور را داشته باشیم.
در این عرصه قرار گرفتیم و تعادلی ایجاد کردیم. بازرسین، ناظرین و ریش سفیدان از همه گروه‌ها را وارد کار کردیم. در خارج از گود انتظار داشتند نظارت استصوابی را اجرا کنیم که نمی‌توانستیم. استناد ما چهار مرجع بود. ما همه نمایندگان را دعوت می‌کردیم که در مورد نظارت‌ها صحبت کنیم. افرادی داشتیم که رد صلاحیت شده بودند ولی در پرونده‌شان چیزی جز کارت ملی و شناسنامه نبود. ما این‌ها را تایید کردیم و به برخی از دوستان برخورد. می‌گفتند این برعلیه ما در انتخابات بوده و باید رد می‌شدکه ما گفتیم نمی‌توانیم چنین کاری کنیم. یک تعداد هم هستند که دوست دارند نظارت ما استصوابی باشد یا یک تعداد هم دنبال تایید گرفتن بودند. یک تعدادی هم در مراحل آخر تاییدشان را از تهران گرفتند. بعضی‌ها هم من و آقای حسنی و جمالی رد کردیم و رفتند از تهران صلاحیتشان را گرفتند. بعد یک عده می‌گفتند این توهین به شما بود و چرا استعفا ندادید. ما هم گفتیم مگر می‌شود با آبروی نظام و انتخابات بازی کنیم. در انتخابات مجلس هم همینطوری است. مثلا طرف توسط هیات نظارت استان رد می‌شود و بعد در تهران تاییدش را می‌گیرد. نباید این مسائل موجب دلخوری شود.

ولی نارضایتی‌ها زیاد بود. یک بحثی است که ساختار نامشخصی و نامناسبی در تایید صلاحیت‌ها است که یک عده را می‌توانند رد و یک عده را تایید می‌کنند. فکر نمی‌کنید باید ساختار مشخص‌تری را برای این مساله در نظر می‌گرفتید؟
من این دوره که ریاست نظارت را بر عهده گرفتم ۲۵ اشکال حقوقی را از قانون در آوردیم. ۲۰ بند قانون در انتخابات داریم که ۲۵ اشکال داشت.
ما همه را در آوردیم. بعضی اشکالات از قانون است که ما قبول داریم. قانون گذار چون عملی با آن سروکار نداشته در رای دادنش کارشناسی عمل نکرده است. ما گفتیم این موارد را به مجلس ببریم که نواقص را اصلاح کنیم. چون در خیلی جاها این اشکالات موجب کج شدن روند انتخابات می‌شود.

 

با توجه به مسئولیتتان در هیات نظارت، عملکرد شوراهای پنجم گیلان را مخصوصا در مرکز استان چطور ارزیابی می‌کنید؟

یک عده یاد گرفتند که همیشه سیاسی زندگی کنند. در جامعه اسلامی این سیاسی دیدن درست نیست. بعضی از این دوستان جواب خوبی به مردم ندادند. ما قانونی عمل کردیم. مثلا آقای ایکس را رد کردیم که او رفت تهران و صلاحیتش را گرفت و رای هم آورد. حالا باید مردم تشخیص دهند که خوب عمل می‌کند یا خیر! در خیلی جاها این تشخیص بد را می‌بینند. ما برای شورای رشت هزینه زیادی دادیم و کمک نکردن به مردم در این شرایط و این که مردم استفاده کافی از این اعضای شورای شهر نمی.برند به ضرر جامعه است
شوراهای ما باید ساماندهی شوند. من معتقدم در حال حاضر اختیارات شهرداران ما ضعیف شده است و هم شوراها هم نمی‌توانند تصمیم گیری کنند. اتفاق درستی که باید بیفتد نمی‌افتد. چرا باید کار عمومی ما به خاطر اختلافات روی زمین بماند؟ اعتقادم این است که این موارد باید در قانون گذاری اصلاح شود و همچنین مردم هم باید در انتخاب نماینده خودشان دقت بیشتری داشته باشند.

در بحث محیط زیست ما در استانی زندگی می کنیم که با وجود پوشش طبیعی سبز با مشکلتات فراوانی روبه رو هستیم. مثل  پسماند و زباله ها و احداث سد لاستیکی و بحث تالاب انزلی که هرکدام معضلات خاص خودشان را دارند. شما  با این وضعیت نظرتان درباره عملکرد محیط زیست استان چگونه بوده است.

در بحث محیط زیست ما با مشکلات فراوانی زیادی مواجه هستیم، از پسماند تا انباشت زباله‌ها یا تالاب عینک و ساخت سدهای لاستیکی از جمله امروز در دنیا محیط زیست با آن چیزی که ما در ایران کارکردش را می‌بینیم متفاوت است. من تا اینجا از محیط زیست دفاع کردم ولی معتقدم که سازمان حفاظت از محیط زیست ضعف‌های فراوانی دارد. یکی از دردها این است که محیط زیست نوک بینی خودش را می‌بیند. من از وقتی بخشدار بودم همین تالاب انزلی که دو سومش در صومعه سرا واقع شده با انواع مشکلات زیست محیطی روبه رو است . الان منطقه‌ای که قرار است پر شود در قسمت ما پر می‌شود. به مردمی که از این منطقه حفاظت می‌کنند امکانات لازم را می‌دهند یا خیر! دولت که پول ندارد. باید به مردم بدهند. محیط زیست فکر می‌کند مالک این دریاها و زمین‌ها است. مردم اینجا در منطقه‌ای پانصد ششصد متری جشن لاله های تالابی را می‌گیرند. وقتی دارند محافظت می‌کنند مشاهده می‌کنیم که محیط زیست بیست فرد مسلح را می‌برد که جلوی مردم را بگیرد. تنش اجتماعی آن را چه کسی باید جواب دهد؟ به چه دلیل این کار صورت می‌گیرد. اگر بر لجبازی باشد که مردم اجازه نمی‌دادند یک متر از تالاب را داشته باشید. مردم همکار محیط زیست هستند یا بر علیه آن! متاسفانه محیط زیست گاهی  بر علیه مردم  عمل می کند.

فکر نمی‌کنید در مسائلی چون بائوجمی یا انتقال پسماند منافع شخصی دخیل بوده؟
من منافع شخصی را کار ندارم. من می‌گویم روش محیط زیست اصولی و درست نیست. آقایان طرحی برای پسماند دادند که شیرابه‌ها را از بین ببرند. محیط زیست باید استقبال می‌کرد و برای آن‌ها وقت می‌گذاشت. برای حفظ تالاب چه کاری کرد؟ ما برای لایروبی آن هزینه می‌کنیم نه محیط زیست! آن وقت مردم می‌خواهند جشنی بگیرند با نیروی مسلح می‌روند آنجا! الان امکاناتی هست که تالاب را لایروبی کند. من بارها از مرگ تدریجی تالاب گفتم. ارومیه چطور این گونه شد توجه نکردند و حالا تالاب هم به همین وضعیت دچار خواهد شد.سیاست گذاری محیط زیست اشتباه است. این برای مردم خوب نیست. من برای پرسنل محیط زیست حمایت کردم. من از هزار میلیارد تومان بودجه پسماند شمال دفاع کردم ولی سوی مقابل کم کاری می‌شود. استنباط آن‌ها این است که مردم در کوه شاندیز زدند. ما اینجا سفره خانه سنتی می‌خواهیم بزنیم سه سال است درگیر هستیم. ما یک سرمایه گذار برای گاوداری می خواستیم بیاوریم آن قدر مشکل ایجاد کردند که به زنجان رفت.
ما باید کمک کنیم که سرمایه گذاری رشد کند ولی متاسفانه اجازه نمی‌دهیم بچه‌های خودمان پیشرفت کنند. بعضی تفکر هم وجود دارد که با این بگیر و ببندها کار نکنیم بهتر است که این هم اشتباه است. خود رئیس قوه قضائیه گفتند که باید مسیر برای سرمایه گذاران فراهم باشد و در این زمینه قوه قضائیه باید کمک زیادی کند.

سرمایه گذار را خودتان دنبالش می‌روید یا خودشان دنبال شما می‌آیند؟
نه ما خودمان می‌رویم ولی متاسفانه سرمایه گذار فرار می‌کند. ما فردی آوردیم که در تالاب سرمایه گذاری کند که در امور تفریحی و رفاهی سرمایه اختصاص دهد ولی در نهایت فرار کرد. من تا وقتی نماینده هستم این مساله را می‌گویم بعدش دیگر سلب مسئولیت از من است. مردم خودشان باید این مساله را درک کنند.

در انتخابات سرمایه گذاران به شما کمک کردند؟
نه، نگاه کنید انتخابات بخش‌های مختلفی دارد. در انتخابات ریاست جمهوری دیدید که کاندیداها شماره حساب کمک مردمی دادند. در انتخابات دفاتر که ایجاد می‌شود بخش مالی دارد، آن‌هایی که می‌خواهند اسپانسر شوند از روی علاقه ورود می‌کنند. ما اینجا یک چای تلخ هم از کسی توقع نداریم. می‌دانیم که بعضی دنبال کار این و آن می‌روند درصد می‌گیرند. این خلاف شرع است. من هرکاری از دستم بر بیاید برای هر سرمایه گذاری انجام می‌دهم. من با صدای بلند می‌گویم که اگر کسی بگوید به خاطر پول به فلانی کمک کردیم غلط است. البته اگر کسی بخواهد پروژه ای انجام دهد کمک می‌کنیم.

به هر صورت در مورد سرمایه داران و سرمایه گذاران بحث های مختلفی است. الان هم دادگاه‌های مختلفی در این زمینه تشکیل شده است. این که من همه سرمایه گذاران را حمایت می‌کنم یک سری ابهامات ایجاد می‌کند.
با توجه به این که معمولا در ایران ابهامات در مورد سرمایه گذاران و سرمایه داران زیاد است و اخیرا هم دادگاه های زیادی برگزار شده است، فکر نمی‌کنید در این زمینه باید پالایشی صورت بگیرد؟
خب ما که نمی‌شناسیم. سرمایه گذار یک هندوانه در بسته است. دیروز سرمایه گذار از یزد آمد. ما که نمی‌شناسیم. در طول کار مشخص می‌شود. مقام معظم رهبری در شعار چهارسال پیششان گفتند حمایت از سرمایه گذار و سرمایه دار ایرانی، غیر این چه کاری می‌توانیم بکنیم؟ مگر می‌شود بنشینیم بگوئیم ممکن است فلانی مشکل داشته باشد؟ با شاید و باید که کار نمی‌شود کرد. ضمن این که سرمایه گذاری مراحلی دارد. اینطور نیست که بتوانی در بانک ورود کند.

 

در دوران نمایندگی از لحاظ مالی سود کردید یا ضرر؟
نگاه کنید در کشور رسوم بدی است. شما ببینید همسایه مغازه‌دار ما بیشتر در می آورد یا من! بنده‌ای که از صبح دنبال کار مردم هستم با مردم ارتباط زیادی دارم. در ماه مجبورم ۴ تا عروسی بروم. اگر عروسی اقوام خودم بود نمی‌رفتم ولی حالا به خاطر مردم عروسی هم می‌روم. همچنین مجالس ختم است که بعضی از  مردم نیاز دارند. همچنین مهمانانی که برای ما می‌آیند. ما در مجلس در ماه می‌توانیم سه مهمان داشته باشیم. بعد از سه تا دیگر باید از جیب خودمان بدهیم. معتقدم کسی برای سود مالی نمایندگی نمی‌آید.
آدم باید تخصص داشته باشد که بگوید من می‌توانم کار درستی انجام دهم. از نظر دریافت حقوق من اگر بیرون باشم بیشتر از مجلس در می‌آورم. چون آدم اقتصادی هستم. نمایندگی به پول و این‌ها نیست. خانواده ما را تحمل می‌کند. من از درآمدش راضی نیستم ولی از شغلش راضیم. هرکسی دوست دارد دور خانواده خودش بنشیند. خانواده ما واقعا ایثار می‌کند. وقتی ما صبح و ناهار و شام نیستیم. هیچ گردشی نمی‌توانیم برویم. ما ناگزیر هم هستیم. این کار را هم نکنیم مگر کار پیش می‌رود. من واقعا ممنون خانواده‌ام هستم. خانم من خواهر شهید است و همیشه به من محبت داشته است. با ناملایماتی که وجود داشته است و پرت و پلاهایی که در فضای مجازی می‌گویند خانواده ما دیگر آبدیده شدند.

در دوران نمایندگی خودتان پیشنهاد رشوه هم داشتید؟
نماینده اگر نماینده باشد پیشنهاد رشوه برای چه باید باشد؟ رشوه به کسی می‌دهند که بیشتر در دستگاه اجرایی کار می‌کند. حقوق ما را مجلس می‌دهد. درست است ارتباطاتی داریم ولی این‌ها به خود آدم‌ها بر می‌گردد. در هر جایگاهی می‌تواند چنین رشوه‌ای صورت بگیرد.
قضیه رشوه نه به مثابه پول گرفتن، بلکه دیدی وجود دارد که نمایندگان مجلس در مواجه با مدیران از سهمیه جذب نیرو و یا رانت استفاده می‌کنند. این نگاه کم و بیش وجود دارد.
ببینید مدیران کل ما اختیار جذب نیرو ندارند. الان بیست سال پیش نیست. من بیست سال پیش بخشدار بودم و خیلی از پرسنل را خودم آوردم. الان اینها با توسعه مدیریت منابع انسانی کشور است. ما نامه زیاد می‌دهیم برای اشتغال که در نهایت ممکن است تعدادی جذب شوند. با این حال مدیران کل اگر بخواهند جذب کنند خانواده خودشان هستند دیگر به من نماینده که توجهی ندارند. ادارات کل دریافتی و پرداختیشان بر اساس مستندات است. ممکن است من فشار بیاورم که روستای من تیر و ترانس بخواهند. این‌ها می‌شود برای مردم حقی گرفتن که ما در کشور این فشار را می‌آوریم ولی چون من ارتباط خوبی با وزرا دارم و دفاعیات من قابل قبول است. مثلا چند طرح را پیاده کردم و کاری کردم که ۲۹۰ نماینده امضا کردند. این که من قیر را گرفتم نباید برای دو روستای خودم سهمیه بگیرم؟ من برای مردم گیلان جانم هم می‌گذارم. شهرهایی هم رفتم آب رسانی و گاز رسانی کردم همکاران ما ممکن است خوششان نیاید. فکر می‌کنند من می خواهم نماینده شهر آن ها شوم ولی من با آن‌ها درگیر نمی‌شوم. آدم خوش قلبی هستم که خودم را درگیر نمی کنم. من مثل اسمم دلخوش هستم و کینه‌ای ندارم.
به عنوان سوال آخر فکر می‌کنید در انتخابات آتی تایید صلاحیت شوید؟
من که کاری نکردم. اگر سلیقه‌ای می‌خواهند رد صلاحیت کنند می‌توانند این کار را  کنند ولی من وظیفه خودم را انجام دادم. من به مغازه‌ای هزار تومان بدهکار نیستم. من قبل از نمایندگی هم کار خودم را داشتم و این توان را دارم. من وقتی به هزار کارخانه‌دار کمک می‌کنم و از من مشاوره می‌گیرند خودم هم میتوانم کار کنم. من توان اقتصادی و علم روزم بالاست. من هزار سرمایه گذار را راهنمایی کردم و این نشان می‌دهد که می‌توانم وکیل خوبی باشم. به نظرم باید کمی اخلاق را گسترش دهیم که هرکسی نتواند هرچیزی را بگوید.

مصاحبه: سامان بدر و امیر حسین میلانچی

تصویربرداری و تدوین: کمیل فتاحی

کانال تلگرام گیل خبر
نظرات
انتشار نظرات در پایگاه گیل‌خبر به معنی تائید آن نیست. گیل‌خبر نظرات حاوی توهین و افترا و با حروف غیرفارسی را منتشر نخواهد کرد.

پاسخ دهید

نظرات پس از تائید مدیریت منتشر خواهد شد
پربیننده ترین ها