وزیر اقتصاد و دارایی در دولت روحانی، با بیان اینکه در شرایطی که نمی‌توان به سیستم بانکی امید چندانی داشت باید سراغ بازار سرمایه رفت و از اندک سرمایه‌های خرد جمع شده استفاده کرد، اظهار داشت: بورس عملا به وضعیت فاجعه باری رسیده و برنامه مشخصی برای آن وجود ندارد. سرمایه‌گذاران نسبت به وضعیت فردای آن هم ابهام دارند.

گیل خبر/ به گزارش جماران: مسعود کرباسیان با بیان اینکه سیاست حمایت از تولید صنعتی، پشتوانه رهبری را دارد، کاندیدا‌ها‌ نمی‌توانند آن را نادیده بگیرند و باید چهارچوب برنامه‌شان را بر این اساس تنظیم کنند، گفت: در شرایطی که نمی‌توان به سیستم بانکی امید چندانی داشت، باید سراغ بازار سرمایه رفت و از اندک سرمایه‌های خرد جمع شده استفاده کرد.  اگر این پول در امر تولید برود سرمایه‌گذاری‌ها به کاهش تورم کمک می‌کنند. اما متاسفانه با نرخ ۳۰ درصد بهره‌ای که برای بانک‌ها مصوب شد،  نرخ پول در بازار بالا رفته است.  دیگر کسی نمی‌تواند از بانک‌ها وام بگیرد، بورس هم که تعطیل است! در حالی که تولید باید حمایت شود تا بتواند در مسیر خود بیفتد.

دکتر مسعود کرباسیان، وزیر پیشین اقتصاد و دارایی، در گفتگو با جماران با بیان اینکه اصلی‌ترین برنامه هر فردی که سکان ریاست جمهوری را بر عهده می‌گیرد، تحقق بخشیدن به شعار «جهش تولید با مشارکت مردم» است که رهبری برای امسال اعلام کردند، خاطرنشان کرد: مقام رهبری چنین هدف گذاری را اعلام کردند و در چارچوب آن، راهبرد رسیدن به آن هدف را هم با عنوان «مشارکت مردمی» تعیین کردند.

وی ضمن تاکید بر اینکه اگر تولید در این کشور راه بیفتد در اثر آن تورم کاهش خواهد یافت، افزود: متاسفانه اقتصاد ما توزیعی است، پول نفت را می‌گیریم و میان مردم توزیع می‌کنیم، در حالی که باید از اقتصاد توزیعی فاصله بگیریم. همه، شعار کاهش تورم را می‌دهند، اما نباید فراموش کرد که کاهش تورم تنها به واسطه تولید و ایجاد رقابت سالم در امر تولید ایجاد می‌شود، به نحوی که در آن انحصارات در کل جامعه اثرگذار نباشد.

مدیر عامل پیشین شرکت ملی نفت ایران با بیان اینکه اگر بخواهیم جوانان به اشتغال امیدوار باشند و بر اساس آن تحصیل کنند، تنها در پناه تولید میسر خواهد بود، ادامه داد: تنها تولید است که برای کشور ثروت افزایی می‌کند، آیا زیبنده است در کشوری که دارنده اول منابع هیدروکربنی دنیا است برای تامین بنزین مردم دچار مشکل باشیم؟! بنابراین اشتغال، کاهش تورم و ثبات اقتصادی و توان افزایی اقتصاد کشور تنها در پناه تولید رخ می‌دهد و این تولید را هم همین مردم باید انجام دهند.

کرباسیان یادآورشد: مردم برای تولید، نیاز به سرمایه، توان و تکنولوژی دارند. باید بازار سرمایه را رونق دهیم، اما رفتار‌های مالی کشور ما عمدتا بانک محور است. متاسفانه بانک‌ها با ناترازی و سیستم و مدیریت نامناسبی که دارند، نمی‌توانند جوابگوی تولید باشند؛ یا میان خود پول تقسیم می‌کنند یا دولت با دست درازی، از منابع آن‌ها استفاده می‌کند؛ بنابراین با این شرایط، رشد نقدینگی بی‌حسابی ایجاد کرده‌اند که به خودی خود تورم زا است؛ بنابراین اگر از دیدگاه پولی هم ببینیم رشد نقدینگی بالا در جامعه، به بخش‌هایی تزریق می‌شود که خود تورم زا است. در حالی که اگر این پول در امر تولید برود سرمایه‌گذاری‌ها به کاهش تورم کمک می‌کنند.

وزیر اقتصاد و دارایی در دولت روحانی، با بیان اینکه در شرایطی که نمی‌توان به سیستم بانکی امید چندانی داشت باید سراغ بازار سرمایه رفت و از اندک سرمایه‌های خرد جمع شده استفاده کرد، اظهار داشت: بورس عملا به وضعیت فاجعه باری رسیده و برنامه مشخصی برای آن وجود ندارد. سرمایه‌گذاران نسبت به وضعیت فردای آن هم ابهام دارند! در حالی که بها دادن به بازار بورس، وضعیت بازار را هم بهبود می‌بخشد، بنابراین به تولید کمک خواهد کرد. در واقع با این مسیر وضعیت بورس، بانک‌ها، اشتغال جوانان، تولید و نقدینگی بهبود خواهند یافت و همه این‌ها در گرو حمایت از تولید صنعتی است. سیاست حمایت از تولید صنعتی، پشتوانه رهبری را دارد، کاندیدا‌ها‌ نمی‌توانند آن را نادیده بگیرند و باید چهارچوب برنامه‌شان را بر این اساس تنظیم کنند.

کرباسیان با یادآوری اینکه بیش از ۶۰ درصد هزینه تولید ناخالص داخلی ما، عمدتا از بخش صنعت و معدن است، خاطرنشان کرد: در این راستا باید به دیپلماسی اقتصادی توجه جدی‌تری صورت گیرد. در چارچوب دیپلماسی اقتصادی، باید نگاهی به همسایگان داشته باشیم تا از این روابط در راستای رونق تولید بهره بگیریم. امیدواریم در برنامه رئیس جمهور آینده سفر‌ها به کشور‌های همسایه، بیشتر از سفر‌ها به استان‌های کشور باشد و البته بخش خصوصی و مردمی را هم همراه خود داشته باشند.

وی ضمن تاکید بر ضرورت توجه ویژه به بهبود وضعیت «سرمایه اجتماعی» در دولت آینده، تحقق بخشی از این راهبرد را از محل توجه به بازنشستگان دانست و توضیح داد: بحران ناترازی در صندوق‌های بازنشستگی باید مورد توجه قرار گیرد. نباید هر روز یک نگرانی برای بازنشستگان به وجود بیاید؛ خصوصا مسائلی که در زمینه وضعیت صندوق‌ها و همچنین خدمات درمانی وجود دارد، باید رفع شوند؛ چرا که جوانانی که وارد بازار کار می‌شوند، آینده خود را از دریچه وضعیت بازنشستگان می‌بینند.

 

وزیر پیشین اقتصاد و دارایی همچنین توجه به حجم اوراقی که دولت منتشر کرده را بسیار ضروری عنوان کرد و گفت: دولت در سال‌های گذشته، اوراقی را منتشر کرده و با این اقدام خود را برای سال‌های بعد بدهکار کرده است. سررسید این اوراق در بودجه‌های سال آینده خود را نشان خواهد داد و دولت باید برنامه‌ای برای بدهی‌های خود داشته باشد.

کرباسیان با بیان اینکه باید با فراهم ساختن زیرساخت‌هایی برای تسهیل کار شرکت‌های دانش بنیان، از تکنولوژی‌های مدرن استفاده کرد و جوانان را در مسیر تولید صنعتی به کار گرفت، به انتقاد از عملکرد بانک مرکزی برای افزایش نرخ بهره به ۳۰ درصد پرداخت و ادامه داد: با نرخ ۳۰ درصد بهره‌ای که برای بانک‌ها مصوب شد،  نرخ پول در بازار بالا رفته است.  دیگر کسی نمی‌تواند از بانک‌ها وام بگیرد، بورس هم که تعطیل است! در حالی که تولید باید حمایت شود تا بتواند در مسیر خود بیفتد. به وجود مافیای ضدتولید اعتقاد ندارم، ما از نیروی جوان کار، منابع،  دانش و علاقمندی و حمایت از بالاترین سطح کشور برای ایجاد و رونق دهی به تولید در کشور برخوردار هستیم، عزمی در بدنه اجرا می‌خواهد که برای آغاز آن کمک کند.

به گفته وزیر اقتصاد و دارایی در دولت روحانی؛  آغاز اجرای برنامه هفتم، همزمان با آغاز دولت شده است. رئی دولتی که روی کار می‌آید باید بتواند نظرات خود را با برنامه هفتم تطبیق دهد. برنامه هفتم نیاز به بازنگری دارد. رئیس دولتی که انتخاب می‌شود باید متناسب با برنامه‌های خود در برنامه هفتم تجدید نظر کند. در هر حال برنامه هفتم اشکالات خود را دارد، چرا که اجرایی نیست. برنامه باید اجرایی و کمی شده باشد و مشخص باشد که در هر گام و در هر مقطع زمانی قرار است به چه دستاورد‌هایی برسد. اگر قرار است سیاست‌هایی را پیش ببریم، راهکار اجرایی آن در برنامه هفتم باید روشن شده باشد. کشور به برنامه‌ریزی با کیفیت نیاز دارد که اصول و مبانی آن از درون برنامه‌ریزی توسعه استخراج شده و اهداف و مسیرش روشن باشد.

کرباسیان در پایان خطاب به مردم گفت: اینجا خانه‌ای است که مردم در آن زندگی می‌کنند و خودشان در آن خانه سهم دارد. مشارکت و حضور آن‌ها می‌تواند به مثابه این باشد که انتظاراتشان را با برنامه‌های کاندیدا‌ها بسنجند و مطابق با آن اعمال نظر کنند.  وقتی که رای دادند از کاندیدایشان مطالبه کنند که چگونه برنامه‌ها را اجرا کرده است.  آیا بی‌تفاوت بودن تغییری در وضعمان می‌دهد؟! نباید خود را کنار کشید. امیدواریم کشور به مسیر درستی برود و هر کسی انتخاب می‌شود به وعده‌هایش عمل کند.