افشین جعفری خواه؛
۱۴۰۱/۰۲/۱۶ چاپ

گیل خبر/ افشین جعفری‌خواه

وقتی درباره فرهنگ حرف می زنیم ده ها متولی و مدعی می آیند و تلقی شان از فرهنگ عموما تبلیغ و ارشاد است , از قدیم گفته اند که" آزموده را آزمودن خطاست" اما چون ما اصرار داریم که چرخ را از نو بسازیم می گوییم قبلی نتوانسته ما باید دوباره بتوانیم . اگرچه مدیرکل مردمی ارشاد گیلان دستور دادند که در جهت تشویش اذهان عمومی با موضوعیت مشکل فراملی زباله در سراوان کسی نباید قلمی بزند و یا اگر زد نباید منتشر شود اما می نویسم تا در تاریخ ثبت شود.

جناب مدیرکل عزیز! فرهنگ عمومی در حوزه مسئولیت شماست , ریش دست شماست و قیچی دست شماست, چرا روی افکار کودکان و نوجوانان و جوانان کار نمی کنید؟ کار روی بزرگسالان سخت است چرا با آموزش و پرورش به راه حلی برای شناخت فرزندان خانواده ها کار نمی کنید تا آنها حساسیت و اهمیت موضوع را بشناسند و خودشان بتوانند در فرهنگ سازی کمک کنند؟ چرا تصور می کنید که همیشه کسی باید از جایی بیاید و برای ما کاری انجام دهد؟ امور مساجد مستقیما زیر نظر شماست چرا مساجد را پایگاه هر محله برای فرهنگ عمومی نمی کنید؟ شما که از درون مسجد آمدید و رشد کردید چرا فراموش کردید قدرت این پایگاه اجتماعی و مردمی چقدر است؟! همه چیز پول نمی خواهد ابتدا ایده نو می خواهد و سپس قدرت اجرایی همان ایده . آیا کودکان ونوجوانان می دانند که تولید زباله در ایران چندین برابر میانگین جهان است؟!!! آیا می دانند که اگر زباله از مبدا تفکیک شود فاجعه زیست محیطی کمتری خواهد داشت؟ آیا می دانند که تولید زباله خیس و دفن آن و رها شدن در معرض هوا وباد و باران چقدر در تولید گازهای گلخانه ای نقش دارند؟آیا می دانند که فرسایش اب و خاک در ایران چندین برابر میانگین جهانی است و ما در این زمینه ها حتی ازچین , کشوری با آن همه جمعیت گوی سبقت را ربودیم؟ آیا , آیا و هزاران آیای دیگر.
ما یکدیگر را از نزدیک نمی شناسیم اما تجربه بیش از بیست سال کار اجرایی و مدیریتی در فضای دانشگاهی به من آموخته است که همه چیز بودجه نیست. شما امکانات کمی ندارید که می توانید بسیج کنید.شما پیشگام شوید بگذارید به دنبال شما بیایند .اگر مسافری می آید و زباله می ریزد و پاکبانی تذکر می دهد و بعد درگیری می شود شما چه برنامه ای برای ارتقا فرهنگ عمومی دارید؟ چند جلسه تاکنون درباره این موضوع تشکیل دادید؟
جناب مدیر کل جوان!
شما هنرمندان را دارید که می توانند با زبان هنر مسئله فرهنگی این معضل را از جانب شما بیان کنند.امروز مشکل محیط زیست در سراسر جهان یک موضوع فرهنگی است آن هم ازجنس فرهنگ عمومی .شما می توانید با هنرمندان در صدا وسیما و برنامه های هنری , با دانش آموزان در مدارس با هماهنگی آموزش و پرورش و با مساجد مستقیما از سمت خودتان کاری بکنید که در ایران الگو باشید مگر همه مدعی نیستیم که رشت در بسیاری از زمینه ها اولین بوده پس باز هم اولین باشیم.آرمان گرایی و کمال گرایی افراطی یکی از مشکلات برنامه ریزی در ایران بوده و هست و ما می خواهیم مسایل بزرگ را حل کنیم , مسایل کوچک را به دیگری می سپاریم فراموش نکنیم دوران آرمان گرایی در جهان به پایان رسیده و آن نوع نحله های فکری به هیچ نتیجه ای نرسیدند , مطالعه در امورجهان و کشورها این را به ما یادآور می شود. پس لطفا از گام های کوچک اما موثر آغاز کنیم با کودکان , نوجوانان و جوانان اگر آگاهی اینان بالا برود و ببینند که در مدیریت شهر و کشورشان شراکت داده می شوند بقیه راه را خودشان می روند. فاجعه دیگری در رشت هست دو رودخانه که از آلوده ترین رودخانه های جهان هستند که اتفاقا ثروت بی حد و حصر رشت هم هستند به فریاد این دو رودخانه هم برسید لطفا.
نگاه همراه با تقلید و شتاب زده ی نئولیبرالیستی در دولت سازندگی ما را رساند به این نقطه , متاسفانه کار روبنایی و نتیجه گیری سریع که در حوزه علوم انسانی و اجتماعی خطایی جبران نشدنی است.وقتی قرار بود که گلسار رونقی بگیرد رودخانه در همان محدوده سطحی پاکسازی شد و در واقع صورت مساله در آنجا برای خوش نشین ها به اصطلاح پاک شد تا آب در دلشان تکان نخورد!!!! و ارزش املاکشان سر به فلک بکشد و کشید و از گران ترین مناطق مسکونی و تجاری ایران شد اما مشکل زیست محیطی حل شد؟
و اما.....ما در حل مسایل و مشکلات محیط زیستی به ایستگاه آخر رسیدیم نه در رشت , نه ایران, که بلکه جهان و زمان زیادی برای نجات خودمان نداریم وگرنه همه با هم باید تاوان بدهیم و صد البته سنگین.