مجری طرح الگوی مهاجرت به نواحی روستایی گیلان:
۱۴۰۰/۰۴/۳۰ چاپ

مجری طرح الگوی مهاجرت به نواحی روستایی گیلان با اشاره به اینکه در سال‌های آتی گیلان دچار بحران آب می‌شود، گفت: در حال حاضر این بحران در مناطق کوهستانی استان بیشتر است.

گیل خبر/ به نقل از مهر؛ تیمور آمار شامگاه سه شنبه در گفتگوی ویژه خبری با بیان اینکه استان گیلان از سال ۸۵ به یکی از استان‌های مهاجر پذیر کشور تبدیل شده است، اظهار کرد: از سال ۸۵ تا ۹۵، گیلان رتبه ششم مهمترین استان‌های مهاجر پذیر کشور را داراست و نواحی روستایی بیشترین مقصد مهاجرین است.

مجری طرح الگوی مهاجرت به نواحی روستایی گیلان اضافه کرد: تعداد مهاجران حدود ۱۸۰ هزار نفر در قالب ۶۲ هزار خانوار است که ۲۵ درصد آنها اقامت دائمی در استان داشته و مابقی نیز به صورت موقت اسکان دارند.

این استاد دانشگاه مبدا ۵۸ درصد از مهاجرین استان گیلان را تهران، البرز و قم عنوان کرد و افزود: اصفهان رتبه دوم و قزوین رتبه سوم و همچنین آذربایجان شرقی، غربی و اردبیل نیز با ۴ درصد در رده بعدی قرار دارند.

وی با اشاره به اینکه شهرستان رشت اولین مقصد مهاجرین است، گفت: ۳۷.۵ درصد از مهاجرین در محدوده شهرستان رشت بوده و در مجموع ۶۴ درصد در محدوده جلگه‌ای استان و مابقی نیز در نواحی کوهپایه ای و کوهستانی هستند.

آمار با بیان اینکه بسیاری از آسیب‌ها و مشکلات فرهنگی و اجتماعی در نواحی روستایی گیلان به سبب اسکان مهاجران است، تصریح کرد: غلبه تعداد مهاجرین بر بومیان در برخی نواحی استان باعث ایجاد مشکلات متعددی شده است.

وی افزود: جدایی گزینی اجتماعی، استفاده از کالاهای لوکس توسط مهاجرین، عدم تعامل مهاجرین با بومیان و سرخوردگی برای جوانان بومی و نگاه مبتنی بر خصوصی سازی در روستا توسط مهاجرین و نگاه حقارت بار مهاجرین به زندگی روستایی از مهمترین ابعاد خسارت اجتماعی مهاجرت به گیلان است.

استاد دانشگاه با بیان اینکه در سال‌های آتی گیلان دچار بحران آب می‌شود، افزود: در حال حاضر این بحران در مناطق کوهستانی استان مشهود است.

آمار با اشاره به اینکه اراضی کشاورزی گیلان ۳۳ درصد کاهش یافته است خاطرنشان کرد: در سطح استان، بیش از ۶۰ هزار مورد خرید زمین از سوی غیربومی‌ها احصاء شده که هنوز هیچ ساخت و سازی در آن انجام نشده است لذا ابعاد تغییر کاربری زمین در آینده بیشتر است.

وی اختلاف شدید در هزینه و درآمد کشاورزی را انگیزه تبدیل زمین به نقدینگی دانست و عنوان کرد: برخی افراد و مدیران بومی به دلیل کسب امتیازات سیاسی و جایگاه برای خود، زمین‌ها را به افراد صاحب نفوذ سیاسی می‌دهند.