دغدغه های فرهنگی(1)؛ رضا حقی
۱۴۰۰/۰۴/۲۲ چاپ

گیل خبر/ در پی فراخوان پایگاه خبری تحلیلی گیل خبر به منظور طرح مباحث حرفه‌ای و بیان چالش‌ها و مشکلات حوزه فرهنگ و هنر و همچنین ایجاد گفتمان توسعه فرهنگی توسط متخصصین امر در استان گیلان، از این پس ذیل عنوان "دغدغه‌های فرهنگی" شاهد مقالات، نقطه نظرات، نقدها و یادداشت های هنرمندان و فعالان فرهنگی خواهیم بود.

در اولین شماره از سلسله مطالب "دغدغه‌های فرهنگی"، یادداشت استاد رضا حقی، مدرس و کارگردان تئاتر را میخوانیم:

 سخنی با هنرمندان شهرم             

    یک یاعلی دیگر                    

 هنرمندان همشهری در آستانه تعویض دولت و شورای شهر هستیم در همین راستا به طور معمول وزرا، مسئولین استانی و شهری هم عوض می‌شوند. مدیران دستگاه‌های مختلف کشوری، استانی و شهری در پایان دوره خود گزارش عملکردی در خصوص کارهای انجام شده توسط ادارات و سازمان های زیرمجموعه خود می دهند.

دقت کنیم در ۴ سال گذشته در حوزه تخصصی خودمان یعنی فرهنگ و هنر در شهر ما چه اتفاقی افتاده است؛ افتتاح تالار مرکزی شهر در بوستان ملت توسط ریاست جمهوری که بعد از اجرای چند نمایش به علت نداشتن بودجه جاری برای سرویس و نگهداری  تعطیل شد، سالن سردار جنگل بعد از چندین افتتاح تعطیل شد، ساخت هیچ عدد فرهنگسرا در رشت، ساخت هیچ گالری در رشت، ساخت هیچ سینما در رشت، ساخت هیچ و هیچ.

هنرمندان عزیز  هنرمندان سینما و تئاتر، تجسمی، موسیقی، شاعران و نویسندگان عزیز باید خودمان همت کنیم. باید خواسته هایمان را به گوش مسئولان کشوری استانی و شهری برسانیم، باید خواسته هایمان را به دفعات تکرار کنیم باید خواسته هایمان را با تکرار و دیدار با نمایندگان مجلس و شورای شهر به مطالبه عمومی تبدیل کنیم ضمن آسیب شناسی مسائل موجود راه حل، ایده و طرح های مختلف بدهیم با غر زدن هیچ چیزی درست نمی شود وقتی از نبود امکانات زیر ساختی مثل امفی تاتر، گالری سالن مخصوص اجرای موسیقی گله داریم، باید در رسانه ها مطرح کنیم باید مسئولین استانی و شهری را به این درک برسانیم که در صورت نزدیکی هنرمند و حکومت این دوره مانا و ماندگار می شود.

میتوانیم با هم این مسائل را جا بیندازم که زمان صفویه وقتی شاه عباس به هنرمندان نزدیک شد هنرمندان نیز کاری کردند کارستان، اوج معماری، اوج خوشنویسی، اوج نگارگری،در ان دوره اتفاق افتاد و صفویه ماندگار شد تاثیرگذاری هنرمندان بر عموم مردم به عنوان ابزاری کارامد برای اعتماد سازی و شکل گیری سرمایه اجتماعی در این موقعیت بهترین پشتوانه برای دولت جدید و شورای شهر جدید است.

حل مسائل باقهر کردن درست نمی شود با گفتن با دیالوگ برقرار کردن عملی می شود مایه تاسف است که در طول ۴ سال دولت تعداد سینماهای کشور از ۳۵۷  به ۷۰۰سینما رسیده ولی این شهر  سهمیه ای ندارد مایه تاسف است دومین شهر از نظر تعداد اجرای کنسرت موسیقی یک سالن مخصوص این کار ندارد و در تالار عروسی و سالن مطروکه ی کارخانه ها اجرا می شود بیایید یک بار دیگر برای خودمان برای آینده این شهر برای آینده فرزندانمان با صدای بلند با کمک رسانه ها خواسته هایمان  را همراه با آسیب شناسی وضع موجود طرح و ایده جدید ارائه بدهیم. یک یاعلی دیگر، باقی بقایتان