فریادهایی که شنیده نمی شود...
۱۴۰۰/۰۴/۱۳ چاپ

گیل خبر/ مدتهاست که رسانه های خبری شهر رشت گاه و بی گاه پیام‌های مردمی اعتراض نسبت به وضعیت خطرناک جاده شهر صنعتی به لاکان و حد فاصل زیرپل و کانال آب و تصاویر آن را دریافت می‌کنند و علی رغم انتشار مکرر این مطلب و خواسته بحق مردم در اصلاح و ترمیم اصولی این جاده، نه تنها هیچ مسئولی اظهار نظر و توضیحی در این خصوص نداده است بلکه ترمیم و باز سازی نیز در این محدوده دیده نمی شود.

یکی از مخاطبین گیل خبر مدعی است که پنج سال از این وضعیت می گذرد و هیچکس پاسخگو نیست!

مخاطب دیگری عنوان می کند که خودروهای عبوری در این جاده به دلیل چاله ها و خرابی آسفالت دچار استهلاک مضاعف گردیده اند و برای رسیدن به محل کار خود هر روز با ترافیک ناشی از خرابی آسفالت درگیرند و با تاخیر به محل کار میرسند.

مخاطبی دیگر در رابطه با جاده دسترسی شهر صنعتی از سمت بلوار لاکان در قسمت زیر پل کانال آب و کمی جلوتر از پل اظهار می کند که به قدری جاده خراب است و مشکل دارد که در هنگام صبح و عصر ترافیک سنگین بر روی روح و روان همه تاثیر بدی گذاشته و لطفا از هر طریق ممکن به گوش مسئولین برسانید که نسبت به ترمیم جاده اقدام کنند!
نکته قابل تامل در اینجاست که چگونه با وجود این حجم از درخواست و اعتراض نسبت به جاده دسترسی به کارخانجات شهر صنعتی رشت، همچنان متولیان امر گوشی شنوا برای این درخواست‌ها ندارند؟
آیا اداره کل راهداری استان و راهداری شهرستان رشت تا کنون از این مسیر عبور نکرده و یا این محدوده را در تعهد خود نمیبینند که نسبت به این معضل بی تفاوت هستند؟
باریک بودن این جاده و موقعیت آن به خودی خود خطر تصادفات و مرگ و میر را در طی سالیان گذشته افزایش داده و بارها شاهد اخبار ناگوار از انحراف و سقوط خودروهای عبوری به کانال آب این محدوده بوده ایم که در پاره ای از موارد منجر به مرگ افراد و سرنشینان شده است و حال نیز خرابی آسفالت آن قوزی بالای قوز دیگر گشته است.
در پایان باید این سوال را از متولیان امر و ناظرین بر عملکرد دستگاههای اجرایی پرسید که دفاع از حقوق شهروندان و بی مسئولیتی یک دستگاه در قبال حقوق مردم را چه کسی باید پیگیری کند ؟