گیل خبر/ غزل لطفی

اوایل اسفند ماه ۱۳۹۸ بود که با شیوع کروناویروس در ایران و چند روز تعطیلی، رئیس جمهور وعده‌ی شنبه ای عادی دادن و کرونا که قرار بود از آنفولانزا هم خفیف‌تر باشد و باید بدون ترس و کمی رعایت اصول پزشکی (هنوز پروتکل های بهداشتی باب نشده بود) با آن مواجه می شدیم. اما در همان روزها ما در لاهیجان، نرجس را از دست داده بودیم و با تمام جان خود درد از دست دادن را حس کرده بودیم.


هر روز با نگرانی آمار را دنبال می کردیم، اعدادی که هر یک‌نفر آن برای خانواده‌ای، عزیزی بود که از دست رفته بود.


در آستانه عید ۹۹ ورود به گیلان ممنوع شد. کادر درمان با تمام وجود در دومین استان درگیر با کووید ۱۹ در حال تلاش بودند و حتی برای عزاداری به جهت از دست‌دادن همکارانشان فرصت نداشتند.

شهرستان‌ها ‌و شهرهای گیلان یک به یک به حالت تعطیل و نیمه تعطیل در آمدند. تمام سازمان‌های اجرایی، شبانه روز در حال پاکسازی و ضدعفونی کردن استان بودند و روزها با بیم و هراس اما امید به آینده گذشت.


گیلان زیبا، به آرامش نسبی رسید و کادر درمان بعد از ماهها تلاش، کمی نفس کشیدند.


از تمام این اتفاقات یکسال گذشته است، سالی که باید تجربه می بود برای مواجه صحیح تر با این ویروس منحوس، اما با شروع نوروز دیدیم که جاده‌ها برای سفر باز است و مردم هم در جاده در رفت و آمد هستند.


آقای رئیس جمهور! درست است که در مثل‌ها آمده نوروزی که با شنبه شروع شود؛ نوید سالی خوب خواهد بود اما شاید این شنبه زمان مناسبی برای تحقق وعده‌ی شنبه عادی شما نبود.


هموطنان عزیز! ما هم از یکسال‌، کار و تلاش و مبارزه با کرونا خسته‌ایم، اما حواستان هست! کرونا هنوز از بین نرفته، حتی دچار جهش‌های خطرناکتری هم شده.


سفر، تامین معیشت نبوده که شما مجبور به خروج از منزل و حضور در جاده باشید، با اینکار، جان خودتان و ساکنین استان‌های توریستی را به خطر نیاندازید.

 

هر روز که آمار ابتلا و بستری و مرگ در اثر کووید۱۹ توسط دانشگاه علوم پزشکی گیلان، منتشر می شود؛ نگرانی کادر درمان را میبینم که با خواهش و تمنا از مردم می خواهند از سفر منصرف شود و در ادامه آمارهای راهداری و گردشگری که نشان از حضور مسافران در سراسر استان دارد؛ البته با رعایت پروتکل‌های بهداشتی!

 

و سخن آخر!
امیدوارم هر چه سریعتر این ویروس بی رحم از بین برود و‌ آن روزهای سخت و تلخ نیز تکرار نشود، اما با این حجم سفر و رفت و آمد، اگر آمار ابتلا و مرگ بالا رفت، مقصر چه کسی است؟