سهیل رمضان زاده
۱۳۹۹/۱۱/۲۱ چاپ

گیل خبر/  دکتر سهیل رمضان زاده

شاید بتوان نیل به " زندگی مطلوب " را از بلندترین اهداف مشترک تمامی الگوهای توسعه جامعه بشری معرفی کرد. برخی آن را جامعه بی طبقه ، برخی جامعه آزاد. این تفاوت تعابیر از اختلاف تعریف"مطلوب" برخاسته. با وجود این می توان جملگی ذیل همان اصطلاح "جامعه آرمانی " یا " آرمان شهر " قرار داد.

در شرح آرمان شهر می توان به بهسازی و نوسازی و رساندن شهر به یک ایده آل که کماکان دغدغه همه افراد بوده است پرداخت.

آرمان شهر نمادی از یک واقعیت آرمانی بدون کاستی است.

در آرمان شهری که تمام افراد شرایط اخلاقی و انسانی را در ارتباطات خود رعایت کنند ناخودآگاه کرامت فردی در اجتماع رعایت میگردد.

در شهرهای خطی ایران مانند شمال ، استان های گیلان و مازندران به خصوص شهرهایی که فاصله کوه و دریا به حداقل می رسد روشهای زیادی در الگوبرداری از شهر ایده آل و شهرهای آرمانی وجود دارد که در بستر کار می توان با توانمندی مسئولین و متخصصین به این طرح و جایگاه شهری رسید.

با در نظر گرفتن موقعیت های مکانی این شهرها با هماهنگی میئولین می توان در بخش سرمایه گذاری در غالب های مختلف شهر را به اوج شهر ایده آل رساند. هوشمندسازی شهر نیاز به متخصص و مطالعات میدانی دارد که با تیم تخصصی می توان به این باور فکری و رویای ذهنی رسید.

در پایان هدف آرمان شهر در شهرها این می باشد که هدف و غایت به سعادت می داند و سعادت خیر مطلق است و خیر آن چیزی است که به وجهی در رسیدن انسان به خوشبختی و راحتی است. شهر آرمانی و شهر هوشمند حق هر شهروند است.