این سکوت نشانه «تایید» است نه «سرشار از سخنان ناگفته»؛
۱۳۹۶/۱۲/۰۶ چاپ
اختصاصی گیل خبر/ در حالی که به دنبال اظهارات و اقدامات رئیس دولت نهم و دهم در ماه های اخیر که بسیاری از نهادهای رسمی نظام را مورد چالش قرار داده بسیاری از حامیان سینه چاک او از مواضعش اعلام برائت جسته اند هنوز افرادی هستند که از میان سیل حامیان جدی رئیس جمهور سابق او را ستایش می کنند و در بهترین حالت مهر سکوت بر لب گذاشته اند. هرچند اقدامات احمدی نژاد از سال 88 تاکنون مورد انتقاد بسیاری از حامیان سابقش قرار گرفته اما سیل برائت جوئی از او در یک پروسه کوتاه مدت شکل نگرفته و همچنان افرادی هستند که مایلند او را همراه و همسو با خود بدانند در این میان نماینده فعلی رودسر و املش که در یکی از برهه های حساس انتقادات از احمدی نژاد به سمت وزارت کار منصوب شد از جمله افرادی است که هنوز سکوت را بر برائت جوئی ترجیح داده است. او سال 91 و بعد از استیضاح شیخ الاسلامی با رای مجلس مخالف جدی مرتضوی به عنوان وزیر کار انتخاب شد ولی  حاضر نشد به خاطر  مدت کوتاه وزارت نسبت به  برکناری سعید مرتضوی اقدام کند که حضورش در سازمان تامین اجتماعی  یکی از ده ها انتقاد حامیان سابقش از احمدی نژاد بود. شاید اگر همان زمان عباسی حاضر نمی شد به خاطر پست وزارت نسبت به ادامه کار جنجالی مرتضوی تن دهد هم نسبت خود را با جریان احمدی نژاد روشن تر می کرد و هم شاید بسیاری از بحران های مختلف بعدی ایجاد نمی شد  که همچنان پرونده های آن دوره توسط مراجع قضائی باز باشد. با این حال امروز که دیگر با اقدامات احمدی نژاد حتی محمدعلی رامین و حمید رسائی نیز تصمیم گرفته اند که نسبت به احمدی نژاد تبری بجویند و حتی رامین نامه اخیر او را با  نامه مسعود رجوی مقایسه کرده  چرا وزیر منصوب احمدی نژاد حاضر نیست با آن ها همراه و همگام شود؟ می توان این گونه برداشت کرد که عباسی در گام اول مقابله با جریان انحرافی نتوانست کارنامه خوبی از خود برجای بگذارد و ابهامات زیادی از آن دوره برجای مانده است، اما حال که غبارها بیشتر مشخص شده است سکوتش بیشتر از این که سرشار از سخنان ناگفته باشد نشانه تاییدی می شود که برای رفع ابهامات باید آن را بشکند و همین امری است که از یک شخصی که زمانی حامی احمدی نژاد خود را نشان می داد  انتظار می رود.    
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code