گیل خبر/ طاهره نوری ماه های پایانی سال ۹۸، مقارن با موسم یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی شده است. از جهات بسیاری که شرح دلایل آن در این مقال نمی گنجد، انتخابات پیش روی برای مردم، حاکمیت و اهالی قدرت بسیار حائزاهمیت است. اما یادداشت مذکور در تلاش است از دریچه دیگری به این پدیده نگریسته و به بررسی نقش وکیل سازان انتخاباتی که نویسنده این سطور نام شبه لیدرهای انتخاباتی را برآن برازنده تر می داند، بپردازد. روشن است که مکانیسم قدرت همانگونه که اهرمی برای پیش بَرَندگی امور است، دربرگیرنده مفاسد بسیاری هم خواهد بود که در بستر زمان شکل گرفته و رشد و نمو می کند و کژکارکردهای آن موجبات سواستفاده های گسترده ذی نفعان این چرخه معیوب را فراهم می سازد. برهمین اساس اگر نگاهی به گذشته بیاندازیم، رفتارهای امروز بازیگران این عرصه، ناقض گفته های دیروزشان خواهد بود. آنچه این روزها شاهد آن هستیم، تقلیل جایگاه نمایندگی به ثبت چند عکس یادگاری با مسوولین بلندمرتبه و شرکت در مراسم وفات و اعیاد و نگارش نامه های فردی یا شهرستانی به مقامات است. چشم پوشی و فقدان توانائی و دانش مرتبط، بسترساز تصدّی جایگاه ها توسط افرادی بعضا نالایق و در نتیجه افزایش نارضایتی مردم، زایل ساختن امور و گسست ارتباط بین اهالی قدرت و مردم خواهد بود. با استمرار وضع موجود، بدون شک، چشم انداز روشنی در آینده کشور نمی توان متصوّر بود. در این بین، نباید از نقش پررنگ یک دسته قدرتمند در شکل گیری این چرخه معیوب غافل شد. جماعتی که تعبیر باندبازانِ خویشاوندسالار، به درستی بر قامت آنان نقش خواهد بست و بی بهره از سواد جهانی و ملی، تنها به حیات جمع های محفلی خود می اندیشند. هم آنانی که به اصطلاح عامیانه، نان را به نرخ روز ارتزاق می کنند. اندکی کنکاش، ماهیت واقعی باطن و ضمیر چهره ها و پنهانی های این شبه لیدرهای انتخاباتی را برای اذهان روشن می سازد. واقعیت این است که تداوم حضور این جماعت، موجبات غفلت و سهل اندیشی در بین طبقات عامی مردم را فزونی بخشیده و با برخورداری از ابزار فضای مجازی و جوسازی های رسانه ای، زمینه استمرار نسلیِ هم کیشان و همفکرانی را فراهم می آورد که تنها به تداوم وضع موجود و تسلّط باندها و دسته های محفلی خود بر اریکه قدرت می اندیشند و لاغیر… جماعتی که از ضد اخلاقی ترین رفتارها، گفتارها و نوشتارها با هدف نیل به مقصود اما در جهت تخریب و تخطئه رقبا رویگردان نخواهند بود و کوچکترین التزام و باورپذیری به اصل حیاتی و مهم اخلاق در کارزار رقابت ندارند. احزاب رسمی نیز در چنین فضایی فرصت عرض اندام نخواهند داشت و عملا به یک حضور اسمی که تنها در موسم انتخابات رخ می نماید، بسنده خواهد شد که منبعث و در خدمت اهالی قدرت قرار می گیرند و اغلب فاقد یک مرام نامه شفاف نظارتی هستند و در گستره ملی، محلی از اعراب ندارند. از جمله دلایل تضعیف جایگاه احزاب در کشور ما، می توان به همین نردبان قدرت اشخاص خاص شدن، اشاره کرد. مسلّم است تا زمانیکه در بر این پاشنه بچرخد، و شبه لیدرهای عرصه انتخابات با وعده های کذب و بهره بری از قدرت زر و زور، احزاب دقیقه نودی و محفل های قومی و محلی، فضای انتخابات را مکدّر سازند، نه تنها نمی توان به گزینه هایی برخوردار از دانش و تجربه و توسعه نگر امیدوار بود که حتی روابط فردی و اجتماعی هم متاثر از این فضا، آلوده به آفت قیمت گذاری و رشوه کلام و تملق و چاپلوسی می گردد. آنچه خانه ملت این روزها شدیدا به آن محتاج است، نه نمایندگانی منفعل ، بلکه سازش ناپذیر و استوار، درست گفتار و راست کردار، مصمم برای احقاق حقوق ملت و برپایی عدالت، تابع حقایق و نه متاثر از مصالح خویش و ذی نفعان است تا رافع امور کلان ملی، استانی و شهرستانی بوده و تمام مساعی خود را وقف مردم نمایند. تا چه زمانی قرار است عدم توفیق و ناکارآمدی، کم کاری و ضعف ها را توجیه کرده و به دیده اغماض نگریسته و با به کارگیری روش های پوپولیستی و عوام گرایانه به دنبال تکرار گذشته باشیم؟ بهتر آن باشد: محافل وکیل سازان، اگر به حقیقت نخواستن و عدم پذیرش توسط افکار عمومی پی برده اند، بدون تقبّل هزینه های بیشتر، خود را بازنشسته از سیاست کرده و اجازه دهند هوایی تازه در شریان های شهرها بپیچد و نیز جای خودشان را به شایستگان واقعی بدهند، پیش از آنکه به حاشیه قدرت انداخته شوند و آینده این انقلاب، نظام مقدّس و مردمی که براستی شایسته بهترین ها هستند، در سایه منفعت طلبی های شخصی و بی تدبیری عده قلیلی ، تباه و زایل بگردد. جامعه آرمانی، دور از تصور نخواهد بود اگر به جای بازی های سیاسی و رسانه ای، حق عمومی را بر منافع شخصی و باندی، ترجیح بدهیم.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code