نسخه موبایل
مرداد ۲۰, ۱۳۹۶ 297528 اجتماعی خبر گیلان ویژه ها یادداشت
سید اکبر خوشحال

هزینه‌های زندگی را به پای خرگوش و حقوقها را به پای لاک پشت بسته اند؟!

اگر خوب بیاندیشیم و محاسبه کنیم می‌بینیم که با حقوق ناچیز بازنشستگی باید فقیرانه زندگی کنند . بقول آن نویسنده مازنی که می‌گوید حقوق بازنشستگان را به پای لاک‌پشت بسته‌اند ولی هزینه‌های زندگی را به پای خرگوش. تو دیگر حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

گیل خبر/ سید اکبر خوشحال

باید به جرأت گفت که بازنشستگی آخر خط نیست یعنی باید زندگی کرد و با نشاط و امید فراوان زندگی را ادامه داد. امّا باید عنوان کرد و گفت که عملاً کسی بفکر رفاه بازنشستگان نیست. بازنشسته که یکی از مهره‌های بزرگی در سازندگی مرز و بوم بوده به یاد فراموشی سپرده شده است. بازنشستگان با دنیایی از غم و غصه و با چشمان خسته به بیرون نگاه می‌کنند و همچنا با دریایی از اندوه و آرزوهای بر باد رفته می‌اندیشند که چگونه عمر گرانبهای خود را در چند دهه گذشته با تلاش سپری کرده اند و در حال حاضر هم به جایی رسیده که دیگر نه یارای سخنرانی دارد و نه نوشتنی و حتی نه دید وسیع . یعنی همه این امتیازات خدادادی را در گردنه‌های دوران کاری خود به پای مردم عزیز و میهن خود گذاشت و بعد از سال‌های زیاد با پرداخت هزینه‌های سنگین حق بیمه دلش خوش بوده که بالاخره روزی به درجه بازنشستگی نایل می‌آید و زندگی راحتی خواهد داشت.

متأسفانه همین افراد در حال حاضر نزد خانواده‌ خود خجالت‌زده هستند. چون در مناسبتهای مختلف مثل عید ‌نوروز ،عروسی‌ها ،جشن تولد و …. سر شکسته هستند.

متأسفانه او را از کار افتاده می‌دانند در حالی که بازنشستگی آخر خط نیست. واقعاً این بی‌انصافی است. اگر خوب بیاندیشیم و محاسبه کنیم می‌بینیم که با حقوق ناچیز بازنشستگی باید فقیرانه زندگی کنند . بقول آن نویسنده مازنی که می‌گوید حقوق بازنشستگان را به پای لاک‌پشت بسته‌اند ولی هزینه‌های زندگی را به پای خرگوش. تو دیگر حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

یکی دیگر از بازنشستگان که نخواست اسمش برده شود می‌گفت آقا بنویسید که چرا دولت‌مردان نگاه خوبی بما ندارند؟ مگر ما ایرانی نیستیم ! چرا هیچگونه امکانات رفاهی و تفریحی و برنامه‌ریزی برای افزایش حقوق ما متناسب با تورم ندارند؟ چرا باید دوران بازنشستگی خود را در پارک‌ها سپری یا اینکه با پای پیاده خیابان‌ها را متر ‌‌کنیم ؟ این اوضاع نابسامان در شرایطی است که ایران عزیز ما سرشار از ثروت است. منابع فراوانی داریم همه دنیا ما را ارباب می‌شناسند ولی متأسفانه باید در فقر روزگار بگذرانیم! چرا یاس و ناامیدی ما را محاصره کرده است؟! آیا زما آن نرسیده که به جای کلی‌‌گویی و شعار دادن به فکر رفاه درمانی باشند واز سخنرانی‌های تکراری و جلسات مشمئز‌کننده دوری کنند و به جای سخنان مبهم و بی‌ثمر چاره‌اندیشی شود؟! پیامبر اکرم(ص) فرمود: فرشی که به خانه روا است به مسجد حرام است . شما را به خدا به داد ما ایرانیان بازنشسته هم برسید.

جا دارد از دکتر نوبخت سخنگوی دولت هم انتقادی داشته باشیم که چرا به داد ما نمی‌رسد؟ وقتی گرانی بیداد می‌کند چگونه یک خانواده ایرانی باید با ماهی یک میلیون تومان روزگار بگذراند؟! آیا با حقوق قطره‌ چکانی می توان در این شرایط سخت اقتصادی زندگی را اداره کرد؟

امیدواریم دولت تدبیر و امید هر چه سریعتر راهکاری اساسی برای حل مشکلات بازنشستگان ارائه کند.

گیل خبر: انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

کانال تلگرام گیل خبر
نظرات
انتشار نظرات در پایگاه گیل‌خبر به معنی تائید آن نیست. گیل‌خبر نظرات حاوی توهین و افترا و با حروف غیرفارسی را منتشر نخواهد کرد.

پاسخ دهید

نظرات پس از تائید مدیریت منتشر خواهد شد
پربیننده ترین ها